Het hart ver van het verstand

Ik schrijf je een brief die je nooit zal lezen

Het is een tekst die ik met niemand anders dan mijn toekomstige ik kan delen

We zijn al enige tijd verder, maar nog mis ik jou elke dag

Ik mis jouw aanwezigheid, jouw aandacht en jouw lach

Maar waarom specifiek die van jou?

Waarom komt er zoveel macht

Bij het openstellen van een hart dat ik jou heb toevertrouwd

Net als jij laat ik niemand zo ver toe in mijn leven

Toch hebben we beide aan onze gevoelens toegegeven

Nu zijn we beide alleen onze wonden aan het likken

Want onze harten zijn gebroken

Iets dat zou gebeuren, iets dat we beide wisten

We zijn niet uit elkaar omdat de liefde over is

We zijn niet uit elkaar omdat de een de ander niet mist

We zijn niet uit elkaar door ruzie of verwijt

Geen van beide wilden we elkaar kwijt

Dat maakt het misschien wel het meest zwaar

Voor het scheiden van onze wegen waren we eigenlijk nog niet klaar

Ondanks de gesprekken en het kenbaar maken van onze grenzen

Waren we toch niet klaar de wereld zonder elkaar verder te verkennen

Beiden bleven we achter met een hart dat moest herstellen

Puur om liefde... dat dat zo zwaar kon meetellen

Toch voelde het toen alsof dat liefde alles is

Maar ratio overwint hier

Liefde slaat de plank mis

Om ware gevoelens geeft het verstand geen zier

Het hart staat ver van het verstand

Maar de ware kennis zit hier

Gekerft in het hart

Vertaald naar littekens

Stralende pracht verborgen achter gebroken kracht

De kracht van het afslaan en kiezen voor de pijn

Ervoor moeten kiezen dat het leven zonder elkaar beter voor ons zou zijn

Ik wacht nog op die dag

De dag dat ik weet waarom het aan geen van ons beide, maar aan de toekomst lag

De toekomst waarin we elkaar zullen weerzien

Niet als geliefden, maar wel als vrienden misschien

Eens verbonden betekent voor altijd verbonden blijven

Maar hoe valt deze verbinding in de toekomst te omschrijven

We gaan het zien

Harten breken vaker en dit was vast niet te laatste keer

Het is altijd goedgekomen

Dat komt het nu ook zonder meer